Odgłosy powrotu, szum stóp, trzask wiatru

Ludzie złoci i ci niezłoci, ludzie co ich imię zaczyna się na H i ci, którzy imienia nie mają, łysi i włochaci, niscy i kurduple - ja już nie wiem ale idę w stronę odpowiedzi. Z tego natomiast wynika zagrożenie, iż skończy się na dążeniu bez osiągania celu. 

Można by było stwierdzić, że jest ktoś, kto zmusił mnie do muzyki. Nie tak ogólnie - tylko ostatnio. Zostałem przyparty do muru i poczułem się jak w latach 20-tych ubiegłego wieku. Tak, własnie tak, bo to było motywem przewodnim. A ja jedyne co musiałem to włączyć grę, kliknąć lewo, prawo, lewo, prawo, B, A, select, start. To była jednak gra na 2-players, i choć ten drugi grał tylko w jednej misji to była najważniejsza a od niej zależało powodzenie dalszych.

Skoro żyję to znaczy się udało. Idę za ciosem i wskoczę na wyższy poziom nie zatrzymując sie na żadnym przystanku.

PS pozdrawiam tych co wiedzą, że po "Postscriptum" nie  dodajemy przecinków, dwukropków ani kropek.


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Żeby powstał mur musisz zburzyć ścianę

Obraz
Jeszcze nie wiem jak wysoki ma być mur ani z czego ma być zbudowany. Póki co zastąpiłem stronę patrykplonka.blogspot patrykplonka-music.blogspot a patrykplonka.blogspot miał być patrykplonka.me ale google uznał mnie za niebezpiecznego i zablokował. Tak więc zostałem trochę w kropce i przesiadki nie wyszły tak dobrze jak planowałem. A mówili: nie jedź autostopem, idź na pieszo. No i mam placek. Może czas przenieść zabawki do innej piaskownicy? Ale mi się nie chce bawić w HTMLu i lubie proste blogowe narzędzia. PS z poszanowaniem tych co myją zęby rano i wieczorem a brak higieny nie jest maskowany gumą do żucia pracownik pracujący i piękne efekty obiecujący
Czytaj więcej

Każdy znak się liczy, nawet ten niewidoczny

  W świetle nocy kolory od twarzy się odbijają, Choć mgła je przysłania, wciąż marzenia przenikają. Pewność twarda jak kamień – dziś nic się nie wykruszy, A głos, jak cicha melodia, dotrze do różnych uszu. Prąd rzeki, którego nie obejmiesz dłonią, Płynie nią statek, co nigdy nie zatonie. Stopy dotykają ziemi – wracasz tam, gdzie byłaś, Lecz odchodzisz w tył, w drogę wyruszyłaś. A to światło, które na froncie oczy widziały, Pozostało w nich, by ścieżkę rozświetlać dalej.
Czytaj więcej

Ale czy było warto?

Obraz
Ponawiam pytanie: było warto czekać? Właściwie na co? Bo nie na moją muzykę. Czekać na zmiany? To one następują same? Skoro tak, czy warto cokolwiek robić, skoro i bez naszego udziału świat się przekształca? W takim razie gdzie sens w nas samych? Ja wiem. Jeśli chcecie wiedzieć, jeśli jesteście gotowi na prawdę to poczekajcie na mój najnowszy album , który przez pierwsze dwa miesiące będzie w promocji a później za darmo. Czy odnajdziecie kierunek światła? Bo źródłem będzie melodia, niczym fale akustyczne rozchodzące się w ośrodku sprężystym powodujące wrażenie słuchowe. Tak tak. Poczujecie, że żyjecie. Ja to obiecuję, daję gwarancję*. Tylko musicie być cierpliwi. To właściwie początek podróży ale w drugą stronę. Rozwijam żagle i płynę, musicie tylko nadążyć a zbędny balast pozostawić za burtą.  Pogoda powoduje zmęczenie. Nudzę się pisząc ten tekst, i choć wiem, że się nie zgodzisz to ja będę czekać po drugiej stronie morza . Je vous en prie. PS Nie pozdrawiam pozytywnych myśli co u...
Czytaj więcej